Süleyman Seven

(Hakkari Dönemsel Barış Köprüsü 2011)

 Ne ulaşımın zorluğu,ne kurak sıcak havalar,ne ailelerin taşıdıkları merak ve kaygı. Bu yıl 2.sini düzenlediğimiz Dönemsel Barış köprüsü yaz projesinin sizlere anlatacakları var.

Şimdi toplanın yamacıma ve gözlerinizi yumun…

30 Üniversiteli arkadaşlarımız bıraktıkları heyecan ve dağıttıkları samimiyet 1-2 günde hepimizi Hakkarili yaptı.Öyle ya zaten biz Toplum Gönüllülerin hiç haritası olmadı, Hayatcıl norumlar için nerede savaşacaksak orası memleketimiz olurdu hep.Bir yeri sevmek tanımak ve değiştirmek için önce o yerin çocuğu olmak ve bir çocuk penceresinden şefkat merhamet ve hırs dolu bakmak gerek dünya ya.

Bu 30 arkadaşımız önce çocuk oldular ve çizdikleri her resimde,söyledikleri her şarkıda,oynadıkları her oyunda Barışı,kardeşliği,sevgiyi,sanatı,bilgiyi somutlaştırdılar.Çocuklarla kalp ve kültür birliği kurulduktan sonra sıra geldi kadınlara;Türkiye deki tavsiye etmediğimiz iç savaşın büyük acılarını hep kadınlar taşımıştır.Kadınların iç dünyasında hava hep fırtınalı ve güneşten uzak ama o gün yüreği yaralı annelerin acıları hafifledi,kalplerine güneş girdi.

30 toplum Gönüllüsü arkadaşlarımızın genişliği,halkçı duyarlılığı,kötü gün seferberliği,empati kurma samimiyetleri taktire şayandı.Tarih bu manzarayı görse utanacaktı beklide,savaşların sahip olduğu vicdanlarından hesap sorduk ve Barışın gelmesi için dua ettik.Anne olduk,anne gibi ağladık son 4 günlük emeği,çabayı bütün Türkiye’nin görmesini özellikle isterdim ama yinede anlatayım.

Eğer gözleriniz hala kapalıysa hissedeceksiniz…

Siz Hakkari gibi Türkiye de gündem yapmış sorunlu,olaylı ve güvenlik zaafiyatlı bir şehirde hiç tanımadığınız ne ve kim olduklarını bilmediğiniz evlere 3-4 kişilik grup arkadaşlarınızla söyleşi yapmaya habersiz çat kapı gidebilir miydiniz? Sanırım bu cevabı zor olan bir soru.Ama ben cevabını biliyorum 30 arkadaşımızda biliyor bunun cevabını.

Evet hırs,samimiyet,sevgi varsa gidilir,Gittiler..

Kaçak çayların pişirildiği evlerde sıcak bardakların buğusuna dudaklarını değdirdiler.Onlar gibi oldular,onlar gibi düşündüler Hem Kürt gençleri hem de Türk gençlerinin ölümleri için beraber ağladılar.Doğu-Batının köprüsünü kurdular,geleneği evrensele taşıdılar.

Irkçılığı tarihten sildiler;renklerden,insanlardan,kültürlerden mozaik yaptılar…Tarihin grilerine indiler,Kürt dilini öğrendiler.Her dil Dünya üzerinde varlığını özgürce sürdürmeli dediler.

Kürtçe hikayeler dinlediler,şarkılar söylediler halaya durdular…Hakkari ye çok şey bıraktılar,Hakkari den çok şey götürdüler hafızalarımızın köklerinde depolandılar,kalplerimize damar açtılar.Burada ki bütün insanları sevdiler,Sevildiler!

Kalplerine geniş dünyalarına,hassasiyetlerine,erdemlerine ve manevi pozitif dağıtımlarına,emellerine Kocaman  Teşekkür ederiz…

 Mail: suleyman.seven85@gmail.com