Zeynep İrem Güler / Yazar

  Hep geceleri geliyorsun aklıma.En tatlı rüyalarımda bölüyorsun uykumu!Ulu orta!Gecenin en mahrem saatlerinde,nöbet tutuyorum yokluğunla…Geç kalmışlığım,uğruna ömrümü adamışlığım…Başa çıkamıyorum darmadağın hasretinle.En güzel mutluluklarda bile boğazımda düğümleniyor sevdan.sonra,en zifiri karanlıkların odak noktası oluyor “cennetin müjdecisi gözlerin…”ve ben senin en çok gözlerini seviyorum.

 Aşka çeyrek kala buldum seni.En yitik,en yıkık zamanlarımda girdin hayatıma.Kapıyı bile çalmadan,umarsızca.Matem yeriydi senden önce sürgün yüreğim.Bir süre gerçekten inanamadım hayatımda oluşuna.Alışkın değildim çünkü hiç hedef tahtasını onkiden vurmaya.O kadar çok ertelenmişliklerim var ki;herşeye geç kalmıştım sanki.Senden önce hiçbir kurtarılabilirlik yoktu bu yalnız yolculukta…Yaşamaya mola vermişken tuttun ellerimden ve şimdi adım adım yürüyoruz son durağa!

Ahiretimin meyvesi,alnımın yazısı sevgili! Seni özledikçe seviyorum ve sevdikçe varolduğumu,nefes aldığımı hissediyorum..Rabbim sana giden yollarımı hiç kapamasın,bize varan yollar hiç kapanmasın..