Halk Eğitim Merkezleri dünyanın her yerinde halka kapısı en çok açık olan, halk yararına faaliyetleri bol olan halka bilgi ve aş veren kurum iken bizde tam tersi kurslar kapatan, eğitimcilerin işine son veren, çocuklarını aç bırakan halkı üzen kurum olarak biliniyor.
Yılda altı ay çeşitli dallardan kurslar açılıyor. Her branşta 5-10 öğrenci bu kurslardan faydalanmak amacıyla iştirak ediyor. Kursiyer olan bayanların çoğu evlidirler.
Eşlerini işe, çocuklarını da okula gönderdikten sonra bu kurslara gidebiliyorlar. Yani sabahın dokuzunda denetime giderseniz hepsini bir arada bulamayabilirsiniz.
Halk Eğitim Merkezi yönetimi geçim derdinde olan bu eğitimcilere tuzak kurarak, imza attırarak kurslarına kilit vurdular. Aylık 1300 lira alan bu emekçilere 1 Mayıs dünya işçi ve emekçi bayramında kapı dışı ettiler. Bir kurs eğitmeninin aldığı 1300 liranın 400 lirası kira, yakıt, elektrik ve diğer masraflara gidiyor.
Yani aylık ödediğiniz 900 lira ile o 70 kadın aile geçindiriyorlardı. 70 kişi demek her aileden 6 kişi hesaplanınca 420 kişi demektir. Halkın ekmeğini kesmek kolay olabilir ama vebali büyüktür. Üst makamlara; “Bunların öğrencileri yok, verimli değiller” diye rapor verebilirsiniz.
Görev süreleri bir buçuk ay kalan bu eğitimcilerin ekmeğine göz dikmeniz tüm Hakkari’yi etkiledi ve üzdü. Son maaşları hesaplarına aktarıldı. 1300 lira yerine 1100 lira yatırıldı. Yani giderayak 200 lira daha kesinti yapmaktan bile çekinmediniz. Devleti ne çok kara geçirdiniz. Milli Eğitim Bakanlığı sizi ödüllendirmeli bence.
İnsan harcamak, ekmeği kesmek, işten atmak o kadar kolaylaştı ki benim ülkemde aslında bana çok olağan geldi bu haksız uygulama.
Çok sevdiğim ve değer verdiğim Milli Eğitimin başındaki isim Veysel Durgun da bu soruna duyarsız kaldı.
Mübarek üç aylardayız, işsizliğin büyük boyutlara ulaştığı Hakkari’de yaşıyoruz. Aile geçindiren bir kurs öğretmeninin bin lirasına göz koymak, aileyi çaresizliğe itmek vicdani değildir.
Ekmeği elinden alınan kişinin öfkesi dağları yakar. Kimseler üzülmesin diyerek gelin bu kararı tekrar gözden geçirin. Ve eğer geri adım atmıyorsanız bile bu 70 eğitmeni İş-Kur’a aktarın.
Hepimiz yapıcı ve yardımsever olmalıyız. Verdiğiniz ekmek ile büyüyen çocuklar bir gün ekmek verecek duruma gelince sizin öneminiz ortaya çıkıverir. Bu 70 kadının feryadı duyulsun lütfen…
