Ekranın ardındaki adalet

Sosyal medya mecraları artık sadece birer sosyalleşme alanı değil; hayatlarımızın, kimliklerimizin ve hatta onurumuzun dijital yansımasıdır. Ancak bu geniş evrende “ifade özgürlüğü” maskesi altına sığınan siber zorbalık ve hakaretler, çoğu zaman hukuk duvarına çarpmaya mahkumdur. Unutulmamalıdır ki; klavyenin başına geçmek, kimseye bir başkasının haysiyetini çiğneme izni vermez.

Sessiz kalmak çözüm değildir.,

Bir gönderinin altına iliştirilen o zehirli yorum veya DM kutunuza düşen tehdit mesajı, Türk Ceza Kanunu nezdinde somut birer suç delilidir. Birçok kullanıcı “silinir gider” ya da “bulunmaz” yanılgısıyla hareket etse de, dijital parmak izleri kolay kolay silinmez. Hakarete uğradığınızda ilk kural, öfkeyle karşılık verip hukuki avantajınızı kaybetmemektir. Karşılıklı hakaret, yargı sürecinde elinizi zayıflatabilir.

Hukuki zaferin anahtarı ispat yükümlülüğüdür. Ekran görüntülerini almak, URL bağlantılarını not etmek ve mümkünse noter onaylı e-tespit yaptırmak, failin “ben yazmadım” savunmasını çürütecektir. Türk Ceza Kanunu madde 125 uyarınca açılacak ceza davasının yanı sıra, kişisel haklarınızın zedelenmesi nedeniyle açacağınız manevi tazminat davası, dijital nezaketi ihlal edenler için en caydırıcı yanıt olacaktır.

Sanal dünya, hukuksuz bir orman değildir. Onurunuzu korumak için sahip olduğunuz yasal haklar, fiziksel dünyadaki kadar gerçek ve keskindir. Haklarınızı bilmek, size dijital dünyada sarsılmaz bir zırh sağlar. Adalet, sadece mahkeme salonlarında değil, o parmak uçlarınızdaki şikayet dilekçelerinde başlar.