Ücretli öğretmen maaşıyla köy okuluna umut oldu

1992 yılında köyden Hakkâri merkeze göç eden bir ailenin çocuğu olarak zorluklarla büyüyen Akmaz, öğrencilik yıllarından itibaren sosyal imkânsızlıklar ve işsizliğe rağmen eğitimden ve sanattan kopmadı. Cep telefonuyla başladığı fotoğrafçılığı zamanla geliştiren Akmaz, yarım ahşap kalem çalışmaları ve annesinin el emeğinden ilham alarak sanat alanında kendini ilerletti.

Halk eğitim kursları, üniversite programları ve çeşitli kurumlardan aldığı yaklaşık 200 belgeyle kişisel gelişimini sürdüren Akmaz, iki üniversiteyi tamamladı, üç üniversitede ise eğitimine devam ediyor.

Görev yaptığı Başkale ilçesine bağlı Uğurlu İlk ve Ortaokulu’nda 70 öğrencinin eğitim gördüğünü belirten Akmaz, ücretli öğretmen maaşını öğrenciler için harcadığını söyledi.

Kendi imkânlarıyla temin ettiği el sanatları malzemeleri, boncuk ve takı tasarım ürünleri, akıl ve zekâ oyunları ile spor ekipmanlarını öğrencilerin kullanımına sunan Akmaz, çocukların hem motor becerilerini hem de sosyal yönlerini geliştirmeyi amaçlıyor.

Özellikle boncuk atölyesi çalışmalarıyla öğrencilerin renkleri öğrendiğini, sayma becerilerini geliştirdiğini ve el-göz koordinasyonlarını güçlendirdiğini ifade eden Akmaz, bu çalışmaların sabır ve dikkat gelişimine de katkı sağladığını dile getirdi.

Atölye çalışmaları kapsamında yapılan kolyelerin öğrencilere ve annelerine hediye edildiğini aktaran Akmaz, bu sayede paylaşma ve dayanışma duygusunun pekiştirildiğini kaydetti.

Bölgede yaşanan sosyal sorunlara rağmen umudunu kaybetmediğini vurgulayan Akmaz, “Bir öğrencinin kalem tutması, bir boncuğu ipe dizmesi, bir oyunda düşünmesi demek; hayata tutunması demektir. Ben maaşımı harcadım ama onların yüzündeki gülümseme her şeye değer.” dedi.

Sanat ve eğitimin birleştirici gücüne inandığını belirten Akmaz, köy okulunda öğrenciler için umut olmaya devam edeceğini sözlerine ekledi. Haber: Esra Özatak