Yargıtay'dan Hasta Eşe Bakmayan Eşe Emsal Karar

Aile Mahkemesi'ne başvuran davacı koca, eşinin kendisini sürekli aşağıladığını, hakaret ettiğini, evden uzaklaştırdığını ve emekli maaş kartını vermeyerek ekonomik özgürlüğünü kısıtladığını öne sürdü. Evden ayrıldıktan sonra uzun süre sokakta kaldığını, soğuk hava şartlarından korunmak amacıyla geceleri camide kaldığını belirten davacı, boşanmanın yanı sıra tedbir nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulundu.

Davalı kadın ise mahkemeye sunduğu savunmada, iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirterek sağlık sorunları nedeniyle eşine bakabilecek durumda olmadığını ifade etti. Şeker hastalığı nedeniyle görme kaybı yaşadığını, tedavi sürecinde eşi yerine kardeşi, kızı ve damadının destek olduğunu söyleyen kadın, eşinin hastalığını önemsemediğini ve kendisini küçümseyici tavırlar sergilediğini dile getirdi.

İlk derece Aile Mahkemesi, tarafların iddialarını değerlendirerek davacının eşinin sağlık sorunlarıyla ilgilenmediğini, bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve davalının kusurunun ispatlanamadığını belirterek boşanma davasını reddetti.

Kararın istinaf incelemesinden de sonuç alamayan davacı, dosyayı Yargıtay'a taşıdı. Dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, hasta eşe gerekli ilgi ve desteğin gösterilmemesinin evlilik birliğini temelinden sarsan ağır kusurlu bir davranış olduğuna hükmetti. Yüksek Mahkeme, bu davranışın aynı zamanda duygusal şiddet kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkemenin kararını onadı.

Karar, eşlerin birbirlerine karşı bakım, destek ve sadakat yükümlülüklerinin hukuki açıdan önemini bir kez daha ortaya koyarken, özellikle sağlık sorunları yaşayan eşe ilgisiz kalmanın boşanma davalarında ağır kusur olarak değerlendirileceğini gösteren emsal kararlar arasındaki yerini aldı.