Shell taşıt tanıma sistemi: 1996'da başlayan uygulamanın bugünkü ölçeği

Shell taşıt tanıma sistemi: 1996'da başlayan uygulamanın bugünkü ölçeği

Kaynak:Perihan önal

Türkiye'de şirket araçlarının istasyonda otomatik tanınarak yakıt alması 1996 yılında uygulanmaya başladı ve bu yöntemi ülkede ilk kez hayata geçiren şirket Shell oldu.

Aradan geçen sürede yöntem, ticari filosu olan işletmelerin olağan işleyişinin parçası haline geldi. Sistem bugün 1000'den fazla Shell istasyonunu kapsıyor, 35.000'den fazla firmaya ve 400.000'den fazla araca hizmet veriyor, 81 ilde geçerli.

Taşıt tanıma sistemi, şirkete ait araçların Shell istasyonlarında otomatik olarak tanınmasını ve sürücünün ödeme sürecine karışmasına gerek kalmadan yakıt almasını sağlayan kurumsal bir yakıt yönetim yöntemidir. Alım, aracın kayıtlı olduğu işletmenin hesabına doğrudan işlenir.
Türkiye'de ilk kurulan sistem olması neyi değiştiriyor
Bir yakıt yönetimi yönteminin sahada ne kadar oturduğunu anlamak için iki şeye bakmak gerekir: kaç yıldır ve kaç noktada çalıştığına. Shell TTS her iki başlıkta da uzun bir geçmişe dayanıyor. Sistemin çalışabilmesi, istasyon tarafındaki donanımın ve pompadaki iş akışının buna göre kurulmasını gerektiriyordu. Bu düzen bir kez kurulduktan sonra büyüme, yeni istasyonların aynı işleyişe eklenmesiyle sürdü.
Filo yöneticisi açısından pratik karşılığı şu: ortada yeni denenen bir uygulama yok. Sürücünün istasyonda ne yapacağı, alımın nasıl kaydedileceği ve raporun nereden alınacağı uzun süredir tanımlı. Yeni bir yöntemi filoya yaymanın en zor tarafı genellikle teknoloji değil, sürücü alışkanlığı ile istasyon tarafındaki tutarlılıktır. 1996'dan bu yana işleyen bir düzende bu iki tarafın da yerleşmiş olması beklenir.
Bugünkü tablo: istasyon, firma ve araç sayıları
Sistemin bugünkü büyüklüğü birkaç göstergede toplanıyor. Rakamlar alt sınır olarak veriliyor, yani gerçek sayılar bu eşiklerin üzerinde.
Gösterge
Bugünkü durum
Filo açısından karşılığı

Kapsanan istasyon
1000'den fazla Shell istasyonu
Yakıt alımının yapılabileceği nokta sayısı

Kullanıcı firma
35.000'den fazla işletme
Sistemin kurumsal tarafta ne kadar yerleştiği

Kayıtlı araç
400.000'den fazla araç
Aynı anda tanımlı çalışan taşıt hacmi

Coğrafi kapsam
81 il
Şehirler arası rotalarda süreklilik

Uygulamanın başlangıcı
1996
Yöntemin Türkiye'deki geçmişi


Tablodaki göstergeler aynı şeyi ölçmüyor. İstasyon sayısı ve il kapsamı erişimi anlatıyor, firma ve araç sayısı ise benimsenmeyi. Bir filo için ilk grup günlük operasyonu doğrudan etkiler; ikinci grup ise sistemin ne kadar çok farklı işletmede denenmiş olduğunu gösterir.
İstasyon ağının genişliği sahada ne anlama geliyor
Bu göstergeler içinde günlük operasyonda en hızlı hissedileni istasyon ağının genişliği. Şehirler arası çalışan bir araç için sistemin değeri, aracın gittiği yerde geçerli olmasına bağlıdır; aksi halde sürücü rotasını yakıt alabileceği istasyona göre kurmak zorunda kalır. Ağın 81 ile yayılmış olması ve bin istasyonu aşan bir kapsama sahip olması, Shell taşıt tanıma sistemi kullanan bir filoda bu zorunluluğu büyük ölçüde ortadan kaldırıyor.
Alımın nerede yapıldığı, kaydın nereye düştüğünü değiştirmiyor. Hangi ildeki istasyondan alınırsa alınsın, filonun bütün alımları aynı kurumsal hesapta birleşiyor. Sistemin Türkiye'deki kurumsal hizmet tarafını, Shell & Turcas Petrol A.Ş.'nin yetkili çözüm ortağı olan Filomobil Kurumsal Hizmetler A.Ş. yürütüyor.
Kullanıcı tarafında nasıl bir profil var
35.000'den fazla firma ile 400.000'den fazla araç yan yana konduğunda kaba bir oran çıkıyor: firma başına ortalama on aracın biraz üzerinde bir yoğunluk. İki sayı da alt sınır olduğu için bu oran kesin değil, yalnızca yön verici. Yine de kullanıcı tarafının sadece yüzlerce araçlık büyük filolardan oluşmadığına, servis aracı, saha ekibi veya dağıtım aracı bulunan orta ölçekli işletmelerin de bu tabloda geniş yer tuttuğuna işaret ediyor.
Sistemin kapsamı dışında kalan bir grup da var. Shell TTS başvuruları yalnızca Türkiye'de aktif vergi levhası bulunan işletmelerden kabul ediliyor. Bireysel ve şahsi başvurular alınmıyor; tek aracını kendi adına kullanan bir sürücü bu sistemin muhatabı değil.
Sistem bugün ulusal düzenlemenin neresinde duruyor
Kurumsal bir yakıt yönetimi çözümü olarak başlayan yöntem, bugün ulusal bir çerçevenin de parçası. Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından düzenlenen Ulusal Taşıt Tanıma Sistemi, kısa adıyla UTTS, 1 Ocak 2025 tarihinde yürürlüğe girdi. Düzenlemenin amacı akaryakıt piyasasında rekabet eşitliğini sağlamak ve kayıt dışı ekonomiyle mücadele etmek.
Uygulamadaki karşılığı şöyle: ticari araçların akaryakıt harcamalarının şirket gideri olarak kaydedilebilmesi ve vergi matrahından düşülebilmesi, tanımlı bir taşıt tanıma sistemi üzerinden yakıt alınmasına bağlandı. Düzenleme iki tarafı birden bağladı: kapsama giren araçlara Taşıt Tanıma Birimi, akaryakıt istasyonlarında da asgari bir pompa ünitesine UTTS donanımı şartı getirildi. Shell TTS bu sistemle tam entegre çalışıyor. Düzenlemenin resmî kaynağı utts.gov.tr adresi; işletmenin kendi durumuna ilişkin değerlendirmeyi mali müşaviriyle yapması gerekir.
Ölçek neyi cevaplar, neyi cevaplamaz
Büyük sayılar bir sistemin belirli bir işletmeye uyduğunu tek başına göstermez. Ölçek şu soruları cevaplar: aracın gittiği yerde geçerli bir istasyon var mı, yöntem yeterince oturmuş mu, kaç farklı işletmenin operasyonunda sınanmış.
Şunları ise cevaplamaz: filonun hangi araçlarının sisteme alınacağı, hangi araca hangi kullanım kuralının tanımlanacağı, mevcut muhasebe düzeninin bu akışa nasıl uyarlanacağı ve işletmenin başvuru koşulunu karşılayıp karşılamadığı. Bunlar filonun kendi rotasına, araç sayısına ve iç süreçlerine bağlı sorular. Ölçek verisi kararı vermez; kararın üzerine kurulacağı zeminin ne kadar sağlam olduğunu gösterir.

HABERE YORUM KAT
YASAL UYARI: Yazılan yorumlar hiçbir şekilde Hakkarihabertv.com’un görüş ve düşüncelerini yansıtmamaktadır. Yorumlar, yazan kişiyi bağlayıcı niteliktedir.