Zikir mutluluğun teminatıdır
Kaynak:Perihan Önal
Zannederler ki meselâ; benim çok param olursa ancak mutlu olabilirim. Oysaki mutluluk bir gönül işidir, para işi değildir. Herkes mutluluğa ulaşabilir.
Şu dünya üzerinde insanlar hangi kötü şartların içinde bulunurlarsa bulunsunlar, hangi sıkıntı onları kuşatmış olursa olsun, o insanların da saadete ulaşacaklarını Allah garanti ediyor. Belki de o zor şartlarda olan insanlardan bir tanesi sizsiniz. Hayat şartları çok ağır bir şekilde omuzlarınıza çökmüş olabilir. Hiç beklemediğiniz insanlardan düşmanlıklar görebilirsiniz. Sizlere her türlü zulüm reva görülebilir. Bu sıkıcı şartların içinde ne kadar ezilmiş olursanız olun, sizler için de mutlaka saadet söz konusudur, mümkündür, ulaşılabilir bir yerdedir.
Mutluluğun sırrı sadece bir tek dileğiniz: Allah’a ulaşmayı dilemek. Bu kadar basit! Ellerinizi açıp diyeceksiniz ki: “Ey Yüce Allah’ım! Seni çok seviyorum. Ben Sana ulaşmak istiyorum. Senin dostlarından, ermiş evliyalarından olmak istiyorum. Ne olur, beni dostlarının arasına kabul et. Beni de mutluluğa ulaştır Yüce Allah'ım!”
Siz, size düşeni yapacaksınız, Allah’a ulaşmayı dileyeceksiniz. Allah’a ulaşmayı dileyen kişiyi Allah mürşidine ulaştırır. Tâbiiyetten sonra zikri ona Allah sevdirir. Allah’ın zikirden muradı, zikrin Allah’ın katından indirdiği rahmet, fazl ve salâvât isimli nurlardır. Nefs tezkiyesi dediğimiz olay, zikirle nefsimizin kalbinin o nurlarla dolması, dolması ve dolmasıdır. Nûr suresinin 21. âyet-i kerimesinde Allahû Tealâ buyuruyor:
24/NÛR-21: Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder. Ve eğer Allah’ın rahmeti ve fazlı sizin üzerinize olmasaydı (nefsinizin kalbine yerleşmeseydi), içinizden hiçbiri ebediyyen nefsini tezkiye edemezdi. Lâkin Allah, dilediğinin nefsini tezkiye eder. Ve Allah, Sem’î’dir (en iyi işitendir) Alîm’dir (en iyi bilendir).
Bir insanın nefs tezkiyesine başlaması için mutlaka Allah'a ulaşmayı dilemesi ve mürşidine ulaşması gerekir. Çünkü Allahû Tealâ, bir insan mürşidine ulaştığı zaman onun kalbinde 3 işlem yapar, kalpteki mührü açar, kalbin içindeki küfrü alır ve kalbin içine îmân kelimesini yazar (Mucâdele-22). Böyle bir dizaynda Allah’ın katından gelen nurlar bizlerin nefs tezkiyesi yapmamıza sebebiyet verir.
39/ZUMER-23: Allah, ihdas ettiği (nurların) ahsen olanlarını (rahmet, fazl ve salâvâtı), ikişer ikişer (salâvât-rahmet ve salâvât-fazl), Kitab’a müteşabih (benzer) olarak indirdi. Rab’lerinden huşû duyanların ciltleri ondan ürperir. Sonra onların ciltleri ve kalpleri Allah’ın zikriyle yumuşar, sükûnet bulur (yatışır). İşte bu, Allah’ın hidayetidir, dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve Allah, kimi dalâlette bırakırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.
Böylece mutmain ve mutlu bir kalbe ulaşabilmek için en sağlam zemin oluşmuş demektir. Kişi mürşidinin ona verdiği zikir dersini yapar ve 7 kademede nefsi tezkiye olur. Nefsinizin kalbinde biriken nurlar mutluluğunuzun simgesidir. Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V) buyuruyor ki: "Allah’ı zikretmek kalplerin şifasıdır."
Aşkların en büyüğü, Allah'a karşı duyulan aşktır. Sevgilerin en hudutsuzu, en yükseği, en çok mutlu edeni! Allahû Tealâ öyle bir aynadır ki; O'nu ne kadar çok severseniz, O da sizi binlerce kat fazla sever. Allah'ın tek gayesi sizi mutlu kılmaktır. Bu mutluluğu sağlamak üzere bir yol koymuş Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim’e; zikir. Allah’ın İsmini kullanarak “Allah, Allah, Allah” diye zikretmek…
Öyleyse mutluluk sizin! Allah’a ulaşmayı dileyin ve gerisini Allah’a bırakın. Allah’a ulaşmayı dileyin, yolculuk başlasın.
DR. ABDULCABBAR BORAN