Kur’an’da Güzel Arkadaşlığın Önemi

Akıl, kontrolü itibariyle vücudun asıl kumandanıdır. Akıl, beyni kontrolü altında tutar. Beyne verdiği etkisiyle vücudu idare etmesine neden olur. Öyleyse insan beyni, akıldan aldığı emirleri vücutta tatbik etmeye yarayan bir santral görevini yapar. ruhunuz da nefsiniz de fizik vücudunuz da hangi standartlarda olursanız olun, aklınızın kontrolü altındadır.

İnsanın iç dünyasında nefs ve ruh olmak üzere iki ayrı talep mercii vardır. Nefs, Allah’ın emirlerine karşı çıkmak ve yasak ettiği fiilleri işlemek ister. Ruh ise Allah’ın emirlerinin yerine getirilmesini ve yasaklarından uzak durulmasını ister. Her ikisi de taleplerini akla ulaştırır. Karar mercii olan akıl ise bu iki zıt talep arasında tercih yapar. Akıl, bulunduğu ortama göre şuur kazanır. Hangi yönde karar verecekse, bunu sahip olduğu şuur belirler. Aklınız, vücudunuzun karar merkezidir; vücudunuzu idare eden temel sistem.

Peki aklın şuuru nasıl oluşur ve kararlarımızı ne belirler?

Nefsiniz, vücudun kumandanı olan aklınızdan hep negatif şeyler talep edecektir. Nefsinizin negatif talepleriyle karşı karşıyasınız. Yani günahı işlemesini isteyecektir ondan. Bunu ruhunuz derhal işitir. İşittiği anda o da bir hayır talebiyle devreye girer ve akla müracaat eder. Nefsin talep ettiği şerri değil, kendisinin talep ettiği hayrın işlenmesini ister akıldan ve akıl, bunlardan birini seçme yeteneğinin bir yerde sahibidir. İşte bu seçenekleri gerçekleştirirken akıl, nefse bir müşavir olarak ve ruha ikinci bir müşavir olarak suallerini sorar; cevaplarını alır. Muhakeme sistemini yürütür ve karar verir. Karar mercii daima aklınızdır; iki müşavirin kendisine ulaştırdığı bilgilerin ışığı altında.

İşte iç dünyadaki kavga burada başlar; nefs ve ruhun kavgası. Çünkü ne nefs talebinden vazgeçer ne de ruh talebinden vazgeçer. Vazgeçmedikleri için sonsuz bir savaş iç dünyanızda hep devam edecektir.

Peki bu iç dünyadaki nefs ve ruh arasındaki mücadelede, insanın içinde bulunduğu çevrenin ve arkadaşlarının rolü nedir?

Peygamber Efendimiz (S.A.V) şöyle buyurmuştur: “Kişi arkadaşının dini üzeredir. Öyleyse sizden biri kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin.” (Ebû Dâvûd: Edeb, 16 (4833), Tirmizi: Zühd, 45 (2378), Ahmed bin Hanbel: Müsned, 2/303, 334)

Dostluk, insanın düşüncelerine, değerlerine ve ölçülerine tesir eden bir beraberliktir. Bu sebeple insan, kiminle beraber olduğuna ve o beraberliğin kendisini hangi istikamete götürdüğüne dikkat etmelidir. Dostlarınızı arkadaşlarınızı Allah dostlarından seçmelisiniz ki siz de onlarla beraber Allah’a ulaşasınız.

İşte bu sebeple Rabbimiz, Kur’ân-ı Kerim’de kimleri arkadaş edinmemiz konusuna da açıklık getirmiştir:

31/LOKMÂN-15: ... Bana yönelenlerin (ruhunu Allah'a ulaştırmayı dileyenlerin) yoluna tâbî ol. Sonra dönüşünüz Banadır. O zaman yaptığınız şeyleri size haber vereceğim.

4/NİSÂ-69: Ve kim, Allah'a ve Resûle itaat ederse, o taktirde işte onlar, Allah'ın kendilerine ni'met verdiği nebîlerle (peygamberlerle) ve sıddîklerle ve şehitlerle ve salihlerle beraberdirler. Ve işte onlar ne güzel arkadaştır.

“İşte nebîler de sıddîklar da salihler de Allah’a ruhlarını ulaştırmayı dilemiş ve ulaştırmış yani ruh teslimini yapmış kişilerdir. Yetmez, bu en güzel arkadaşlar, fizik vücut, nefs ve iradelerini de Allah’a teslim etmiş, daimî zikirdeki Allah’ın en sevgili kullarıdır.”

Hayatımızda mutluluğumuz için doğru kararlar alabilmek, olaylardan Allah’ın bize vermek istediği mesajları doğru idrak edebilmek için Allah dostlarının rehberliğinde, dostluğunda bir yaşantıyı tercih etmeli ve bu konuda Allah’tan yardım istemeliyiz. Allah’ın sevgilileri, dostları her zaman aramızda yaşamaktadır ama Allah onları, “Allah’ın sevgisini ve rızasını talep edenlerle buluşturur.”

Siz de onlarla Allah’ın yolunda yürümek istemez misiniz? Öyleyse hemen Allah’tan bu konuda talepte bulunun. Allah razı olsun.

DR.ABDULCABBAR BORAN