Bazı vedalar vardır, insanın diline kelime gelmez.
Bazı kayıplar vardır, “başımız sağ olsun” demek bile acıyı anlatmaya yetmez.
Bugün Hakkâri futbolu için işte öyle bir gün…
Hakkâri futbolu bir değerini, bir emekçisini, bir ağabeyini daha kaybetti.
Merzanspor Kulüp Başkanı Naci Güven, hayata gözlerini yumdu.
Ve bugün Hakkâri futbolunun sahalarında büyük bir sessizlik var.
Çünkü artık o saha kenarında olmayacak.
Artık Merzanspor’un maçlarında takımının başında durmayacak.
Genç futbolcularına yol göstermeyecek.
Maç öncesi ve sonrası o bildik sohbetleri olmayacak.
Ama onun yıllarca Hakkâri futboluna verdiği emekler, yaptığı iyilikler ve bıraktığı güzel hatıralar hep bizimle kalacak.

O, sadece başkan değildi…
Naci Başkan için Merzanspor bir kulüp isminden ibaret değildi.
Merzanspor onun hayatının bir parçasıydı.
Yıllarca hiçbir büyük sponsorun, hiçbir güçlü desteğin arkasında olmadığı dönemlerde bu takımı ayakta tuttu.
İmkânlar kısıtlıydı.
Bazen şartlar ağırdı.
Bazen bir takımın sezonu tamamlayabilmesi bile büyük mücadele istiyordu.
Ama Naci Başkan vazgeçmedi.
Her sezon Merzanspor’u Hakkâri Amatör Ligi’ne taşıdı.
Çünkü onun amacı şampiyonluk kupasından çok daha büyüktü.
O, gençleri sahada tutmak istiyordu.

Bir gencin formasını giyip futbol oynaması, arkadaşlarıyla aynı takımda mücadele etmesi, sporun disiplinini ve ahlakını öğrenmesi onun için büyük bir mutluluktu.
Bu yüzden Merzanspor’un başında Naci Güven varken sahalarda sorun çıkmazdı.
Çünkü Naci Başkan futbolu biliyordu.
Ama daha önemlisi, futbolun insanlık tarafını biliyordu.
Rakibe saygı gösterirdi.
Hakeme saygı gösterirdi.
Futbolcusuna sahip çıkardı.
Gençlere abi olurdu.
Kaybettiğinde bile rakibinin elini sıkmayı bilirdi.

İşte bu nedenle Hakkâri Amatör Ligi’ndeki kulüpler onu hep ayrı bir yere koydu.
Sessiz kahramanlardan biriydi
Hakkâri futbolunda herkesin bildiği ama belki de yeterince konuşmadığı insanlar vardır.
Onlar büyük paralar harcamazlar.
Büyük makamların peşinden koşmazlar.
Kendilerini ön plana çıkarmazlar.
Ama futbolun yükünü omuzlarında taşırlar.
Naci Güven böyle bir insandı.

Belki adı büyük futbol organizasyonlarının afişlerinde yazmadı.
Belki büyük statlarda binlerce kişinin önünde kupalar kaldırmadı.
Ama Hakkâri'nin toprak sahalarında, amatör liglerinde, gençlerin yanında yıllarca dimdik durdu.
Bazen kendi imkânlarından verdi.
Bazen zamanından verdi.
Bazen ailesinden ayırdığı vakti futbola ayırdı.
Ve bütün bunları yaparken karşılığında büyük şeyler beklemedi.

Çünkü onun kazancı para değildi.
Bir gencin sahaya çıkmasıydı.
Bir futbolcunun kendisine “Başkanım” diye seslenmesiydi.
Bir maçın centilmence tamamlanmasıydı.
Bir takımın sezonu tamamlayabilmesiydi.
Onun için asıl başarı buydu.
Şimdi o saha kenarında olmayacak…
Belki bundan sonra Merzanspor sahaya çıktığında hepimiz bir an Naci Başkanı arayacağız.
Saha kenarına bakacağız.
“Acaba Naci Başkan nerede?” diyeceğiz.
Sonra gerçeği hatırlayacağız.
Ve içimiz acıyacak.

Çünkü ölüm, insanı sevdiklerinden ayırıyor.
Ama bazı insanlar vardır ki ölüm bile onları bizden tamamen koparamıyor.
Naci Başkan da onlardan biri.
Çünkü o, yıllarca Hakkâri futbolunun içine bir parça kendisini bıraktı.
Hatıralarını bıraktı.
Dostluklarını bıraktı.

İyiliklerini bıraktı.
Gençlere verdiği emeği bıraktı.
Ve şimdi bizlere, onu unutmamak kaldı.
Hakkâri seni unutmayacak
Naci Güven, 1966 yılında Hakkâri’de dünyaya geldi.
Ömrünün önemli bir bölümünü memleketine ve spora hizmet ederek geçirdi.
Devlet memurluğu görevini sürdürürken de spordan hiç kopmadı.
Görev yaptığı kurumun sportif faaliyetlerine destek verdi.
Futbol onun için yalnızca bir hobi değildi.

Futbol, insanlara dokunmanın bir yoluydu.
Bugün onu tanıyan herkesin aynı cümleyi kurması boşuna değil:
“Naci Başkan iyi insandı.”
Aslında bir insan için bundan daha büyük bir miras olabilir mi?
Geride makam bırakabilirsiniz.
Para bırakabilirsiniz.
Mal mülk bırakabilirsiniz.

Ama insanların gönlünde “iyi insan” olarak kalabilmek…
İşte asıl zenginlik budur.
Naci Başkan bunu başardı.
Bir baba, bir eş, bir başkan…
Şimdi onun yokluğunu en derinden hissedecek olanlar ise ailesi.
Eşi…
Dört evladı…
Sevdikleri…
Onların acısını kelimelerle anlatmak mümkün değil.
Bir evden bir ses eksildi.
Bir sofradan bir sandalye boş kaldı.
Bir ailenin hayatında tarifsiz bir boşluk oluştu.
Bizler sadece başsağlığı dileyebiliriz.
Allah sabır versin.
Allah güç versin.
Son sözümüz sana olsun Naci Başkan…
Sen belki aramızdan erken ayrıldın.
Ama emin ol, Hakkâri futbolu seni unutmayacak.
Senin adın belki bundan sonra tribünlerde daha az duyulacak.
Ama yaptıkların hep anlatılacak.
Bir gün genç bir futbolcu Merzanspor formasını giydiğinde…
Bir gün Hakkâri Amatör Ligi’nde maç oynandığında…
Bir gün saha kenarında futbolun güzelliklerinden konuşulduğunda…
Mutlaka birileri seni hatırlayacak.
“Bu sahalarda Naci Başkan vardı” diyecek.
Ve işte o zaman sen yine aramızda olacaksın.
Çünkü bazı insanlar ölmez.
Onlar, bıraktıkları güzel izlerde yaşamaya devam eder.
Naci Güven de Hakkâri futbolunun hafızasında, Merzanspor’un tarihinde ve onu tanıyan insanların kalbinde yaşamaya devam edecek.
Hakkâri futbolu bir emekçisini kaybetti.
Merzanspor bir başkanını kaybetti.
Gençler bir ağabeyini kaybetti.
Ama bizler güzel bir insanın hatırasını kazandık.
Naci Başkan…
Sana son kez sesleniyoruz:
Hakkını helal et.
Bizden yana helal olsun.
Sen Hakkâri futboluna yıllarını verdin.
Biz de seni yıllar boyunca güzel sözlerle, güzel hatıralarla anacağız.
Mekânın cennet olsun güzel insan.
Allah rahmet eylesin.
Başta kıymetli ailesi ve dört evladı olmak üzere tüm yakınlarına, Merzanspor camiasına ve Hakkâri futbol ailesine sabır diliyorum.
Naci Güven…
1966’da Hakkâri’de başlayan bir ömür, Hakkâri futbolunun kalbinde sonsuza kadar yaşayacak.
Seni unutmayacağız Naci Başkan…
Hakkâri futbolu seni asla unutmayacak.