Gündelik hayatın her alanına sirayet eden siyaset söylemleri; işsizlikten yoksulluğa, çevre temizliğinden doğa, insan ve hayvan sevgisine kadar hayatın en temel insani değerlerini gölgede bırakıyor. Ahlak, anlayış, merhamet ve vicdan gibi toplumu bir arada tutan harçlar her geçen gün zayıflarken; ne yazık ki "toplumsal sevgi" kavramı unutulmaya yüz tutuyor.
İŞ AHLAKINDA VE ETİKTE YAŞANAN ÇÖKÜŞ
İster kamu kurumu olsun ister özel sektör ya da esnaf; işini dürüstlük ve ciddiyetle yapan insan sayısı hızla azalıyor. Hizmet sektöründe ve kurumlarda adeta "zorla çalıştırılıyormuş" hissi veren, isteksiz ve ilgisiz bir yaklaşım hakim. En acı olanı ise, bireysel sorumlulukların ve iş ahlakındaki eksikliklerin dahi sürekli siyasete ihale edilmesi.
FAHİŞ FİYATLAR VE KILIFINA UYDURULAN SORUMSUZLUK
Mülkünü fahiş fiyatla satmak isteyen de evini piyasanın çok üzerinde kiralamak isteyen de kendi açgözlülüğünü ve vicdani eksikliğini siyasi ve ekonomik gerekçelerin arkasına saklıyor. Keyfi zamlar ve etik dışı kazanç hırsı, piyasa şartlarından ziyade bireysel ahlakın ne kadar eridiğini net bir şekilde gözler önüne seriyor.
ŞÜKÜRSÜZLÜK, İSYAN VE TOPLUMSAL GERGİNLİK
Gelir durumu ne olursa olsun toplumda derin bir doyumsuzluk hâkim. İmkânı olanın şükretmediği, imkânı olmayanın ise sürekli bir isyan hali içinde olduğu bu atmosferde, insanlar asabi ve son derece gergin. Bireysel sorumlulukları ve manevi değerleri unutup her şeyi dış faktörlere bağlama kolaycılığı, toplumun genel ruh sağlığını olumsuz etkiliyor.
ÇÖZÜM: GÜÇLÜ AİLE BAĞLARI VE MANEVİ DEĞERLERE DÖNÜŞ
Tüm bu karmaşanın ve toplumsal cinnet halinin reçetesi aslında kendi özümüzde saklı. Yüce Allah’a olan inanç ve samimi bağlılığın yanı sıra aile içi bağların güçlendirilmesi, toplumsal iyileşmenin en kritik adımıdır. Aile yapısı sağlam, sevgi ve saygı temelli bir toplumda yetişen bireyler; işine, çevresine, doğaya ve insanlığa faydalı birer ferde dönüşür. Aile bağlarının koptuğu bir gidişat ise toplumu yıkıma götürür.
