Şuan 58 yaşındayım. Ben henüz 8 yaşındayken yani 50 yıl önce temel sorun olarak “Yol-su-elektrik” konuşuluyordu. Seçim dönemlerinde de adaylar miting yaparken, “Eğer seçilirsem size yol, su ve elektrik getireceğim” diyorlardı. Ve yine bazı vatandaşlık sosyal çalışmalarda, “Yapacağınız her katkı size yol, su, elektrik olarak geri gelecektir” gibi paylaşımları sık duyardık.

İnsan hayatına en gerekli üç şey: YOL-SU-ELEKTRİK…

Yani bir toplumun gelişmişlik düzeyini, yaşam kalitesini ve ekonomik kalkınmasını doğrudan etkileyen temel alt yapı unsurlarıdır.

Biz Hakkâri olarak kendimizi bildik bileli bu üç sorun ile yaşamaktayız. Su kaynağının bol olduğu topraklarda susuzluğu yaşıyoruz. Elektrik kesintisi yaz ve kış hiç fark etmeden sürekli kesintiye uğruyor. Rüzgâr öksürse enerji gidiyor.

Dönemsel bakım adı altında aralıklarla karanlığa terk ediliyoruz. İlimizin yine en önemli sorunlarından biri de yol sorunudur. Van yolu mecburiyet güzergâhımız olup kazaların arttığı ve gelip gitmeye mecbur bırakıldığımız çaresizliğimizdir. 30 yıldır Şırnak-Hakkâri arası yol sorununu haykırıyorum. Ankara kulağı ne yazık ki bu sesime sağır kalmayı devam ettiriyor.

Kısacası yol, su ve elektrik modern yaşamın temel taşlarıdır. Bu alt yapı hizmetleri olmadan ekonomik büyüme, sosyal refah ve yaşam kalitesi sağlanamaz. Devletin ve yerel yönetimlerin en temel görevi her vatandaşa bu hizmetleri adil, sürdürülebilir ve kesintisiz biçimde ulaştırmaktır.

50 yıl önce üç temel sorun haline gelen bu denli önemli “Yol-su-elektrik” meselesi çağ atlayan bir dünyada bize reva görülmeye devam ediyor. Endişem ve korkum şu ki, 50 yıl sonra da yine aynı sorunlarla yüzleşmeye ve yaşamaya devam edeceğiz gibi geliyor…