İki sezon…

Dile kolay. Hakkâri Zapspor iki sezondur kendi evinde boyun eğmemişti.

O saha, o tribün, o rüzgâr; rakip için hep zor, Hakkâri Zapspor için hep umut olmuştu.

Bu sezon da lige iyi bir başlangıç yapılmış, geçen yıl 3. Lig kapısından dönen bir takımın yeniden ayağa kalktığına inanılmıştı. Ta ki uzatmanın son dakikasına kadar…

Batman Sasonspor’un attığı o gol, yalnızca bir gol değildi. Hakkâri Zapspor’un iki sezonluk iç saha yenilmezliğini bitiren, bu sezonki ilk mağlubiyeti getiren, tribünlerdeki sessizliği derinleştiren bir andı.

Üstelik Hakkâri Zapspor’un belki de uzun zamandır ilk kez kendi evinde bu kadar etkisiz göründüğü bir maçta geldi.

Gerçekleri konuşmak gerekirse; Hakkâri Zapspor bu sezon kontenjan sıkıntısını iliklerine kadar hissediyor.

İlk yarıda kontenjanın devreye girmesiyle birlikte oyun kurmakta yaşanan zorluklar, genç oyuncuların tecrübesizliğiyle birleşince sahada kopuk bir görüntü ortaya çıktı. Bu, ne gençlerin suçu ne de onların yüreğini sorgulatır; bu, planlamanın doğal bir sonucudur.

Bir diğer acı gerçek ise forvet hattı…

Hakkâri Zapspor gol yollarında ciddi bir sorun yaşıyor. Oyunu oynayan ama skoru üretemeyen bir takım görüntüsü var.

Santrfor eksikliği artık gizlenemeyecek kadar net. Orta saha ile forvet arkası arasındaki bağ kopuk. O bağlantı kurulmadan, o bitirici dokunuş sahaya inmeden Hakkâri Zapspor’un istediği oyunu sahaya yansıtması zor.

Maçın belki de en kırılgan, en can yakan anı ise penaltı pozisyonuydu. Orta hakemin Hakkâri Zapspor lehine verdiği penaltı kararının, ceza sahasına uzak olan yan hakemin ısrarıyla geri alınması kabul edilebilir değildi.

Orta hakemin kendi kararından vazgeçmesi, hem oyunun hem de adalet duygusunun tartışılmasına neden oldu. Yan hakem nasıl gördü, neye dayanarak gördü, hâlâ cevap bekleyen sorular…

Öte yandan hakkı teslim etmek gerek: Batman Sasonspor sahada iyi bir takım görüntüsü verdi. Genç, dinamik ve tamamı kendi şehirlerinden gelen oyuncular…

Bir arada oynamanın verdiği uyum ve koşu gücünü Hakkâri’de iyi kullandılar. Bu galibiyet onlar için tesadüf değil, emeğin sonucuydu.

Futbol bazen acımasızdır.

Kimi gün çok iyi oynarsın, kazanamazsın. Kimi gün kötü oynarsın, üç puanı cebine koyarsın. Hakkari Zapspor için bu mağlubiyet yolun sonu değil. Aksine, belki de tam zamanında gelen bir uyarıdır. Eksikler görülür, doğru hamleler yapılırsa bu takım ligi hak ettiği yerde bitirir.

Unutulmamalı:

Hakkâri Zapspor yenildi ama teslim olmadı. Bu şehir, bu tribün, bu forma çok daha zor günlerden geçti. Bir mağlubiyetle ne inanç biter ne de mücadele.

Önemli olan bu yenilgiden ders çıkarmak ve yeniden ayağa kalkabilmektir. Çünkü Hakkâri Zapspor, düştüğü yerden kalkmayı bilen bir hikâyenin adıdır.