Murat Taş
Hakkâri’den Milli Gurur
Bazen bir şehir, bütün hayallerini tek bir sahaya sığdırmak zorunda kalır…
İşte Hakkâri tam da böyle bir yer.
Genç nüfusuyla ülkenin en diri, en umut dolu şehirlerinden biri. Sokaklarında top peşinde koşan çocukların sesi eksik olmaz. Futbol burada sadece bir spor değil; bir umut, bir kaçış, bir hayal kapısıdır.
Ama ne acıdır ki bu kadar büyük sevdaya karşılık, elde yalnızca bir saha vardır. O saha ki kimi zaman üç, kimi zaman dört takımın aynı anda nefes almaya çalıştığı bir mücadele alanına dönüşür.
İmkânsızlıklar Hakkâri’de sıradan bir gerçek…
Ama pes etmek? İşte o, bu şehrin kaderinde yok.
Çünkü bu şehirde çocuklar, eksiklerle büyür ama hayallerini eksiltmez.
Toprak sahalarda başlayan hikâyeler, yüreklerde büyür.
Ve o hikâyelerden biri bugün hepimize gurur yaşatıyor…
Arjin Rodi Noyan
Bir isim… Ama aslında bir sembol.
Azmin, emeğin ve inancın vücut bulmuş hali.
Türkiye Futbol Federasyonu’nun U14 seçmelerinde önce Van’da dikkat çekti, ardından Diyarbakır’da adını bölge karmasına yazdırdı.
Ve şimdi… İzmir’de toplanacak olan U14 Milli Takım aday kadrosuna davet edildi.
Bu sadece bir davet değil.
Bu, Hakkâri’nin yıllardır beklediği bir ses, bir yankıdır.
Çünkü bu başarı, yoklukların içinden doğmuştur.
Çünkü bu başarı, tek bir sahaya sıkışan yüzlerce hayalin içinden sıyrılıp gelmiştir.
Bu başarıda bir başka ismin emeği de inkâr edilemez:
Necmi Güldal
Yıllardır altyapıda, sessizce, karşılık beklemeden çalışan bir emekçi…
Belki alkışlanmadı, belki imkân bulamadı…
Ama yılmadı.
Ve bugün, yetiştirdiği yüzlerce gençten biri, onun emeğini Türkiye’ye duyurdu.
Arjin’in başarısı, sadece bir futbolcunun yükselişi değildir.
Bu, Hakkâri gençliğinin “biz de varız” haykırışıdır.
Düşünün… Süper Lig altyapılarından gelen oyuncuların arasında, imkânsızlıklarla büyümüş bir genç… Aynı listeye adını yazdırıyor.
Bu tesadüf değil.
Bu, yeteneğin ve inancın en saf halidir.
Şimdi sorulması gereken soru şu:
Eğer bu çocuklar bu kadar az imkânla bunu başarabiliyorsa…
Onlara hak ettikleri şartlar sağlansa neler yapmazlar?
Hakkâri’nin çocukları sahipsiz değil.
Onlar sadece görülmeyi bekliyor.
Ve bugün…
O görünmeyen emek, bir isimle görünür oldu:
Arjin Rodi Noyan.
Bu gurur hepimizin.
Bu hikâye daha yeni başlıyor…
Yolun açık olsun Arjin…
Sen artık sadece bir futbolcu değil, bir şehrin umudusun.