​Hepimiz yorulmadan köşeyi dönme, tabiri caizse "bedavadan zengin olma" hayalinin peşinden koşulan bir çağda yaşıyoruz. Ekranda kayıp giden sayılar, bir gecede değerlenen arsalar, havadan gelen kazançlar... Peki ya size aslında burnumuzun dibinde, üstelik atalarımızdan bize tamamen bedavaya miras kalmış, eşsiz bir zenginlik olduğunu söylesem?

​Bu zenginlik borsa ekranlarında veya loto kuponlarında değil; kendi halinde, sessiz sedasız bekleyen köylerimizde yatıyor.

​Yıllarca köylerimize baktığımızda onları iki uç senaryoya mahkum ettik: Ya "gelişim" adı altında her karışı betona boğup şehirlerin ruhsuz birer kopyası yaptık ya da onları birer nostalji tablosu gibi görüp altyapısızlığa, mahrumiyete ve kaderine terk ettik. Oysa gerçek zenginliği yaratacak formül çok net: Kültürel mirası bir kuyumcu titizliğiyle korurken, köyün alt ve üst yapısını çağın en ileri teknolojisiyle donatmak.

​Geçmişin Ruhu, Geleceğin Konforu

​Bir anlığına hayal edin... Köyün yolları kaymak gibi, sağlık ocağı eksiksiz, fiber interneti toprağın altından en ücra eve kadar ulaşıyor. Çatılardaki güneş panelleriyle kendi enerjisini üreten, atık suyunu arıtan, altyapı sorununu tamamen tarihe gömmüş bir yerleşim yeri.

​Fakat köyün meydanına girdiğinizde sizi çok katlı binalar değil; asırlık çınar ağaçları, yörenin dokusuna uygun taş, ahşap ya da kerpiç evler karşılıyor. Yerel tohumlarla üretim yapılan tarlalar, bin yıllık masalların anlatıldığı köy odaları, unutulmaya yüz tutmuş yöresel tarifler olduğu gibi yaşıyor.

​Fiber optik kabloların toprağın altından geçmesi, o toprağın üzerindeki geleneksel hasadın bereketini bozmaz; aksine çiftçiyi ve zanaatkarı doğrudan dünyaya bağlayarak emeğinin değerini katlar.

​Gerçek Serveti Parlatmak

​Kültürü korumak, onu bir müzeye hapsedip dondurmak demek değildir. Kültürü korumak; onu modern imkanlarla destekleyerek yaşanabilir kılmaktır. İnsanların köylerinde kalması, hatta köylerine geri dönmesi için onları şehirlerdeki konfordan mahrum bırakmamak, ama aynı zamanda onlara "şehirleşmemiş" bir doğallık sunmak zorundayız.

​İşte en zahmetsiz, en "bedava" zenginlik tam olarak budur. Zaten sahip olduğumuz o eşsiz tarihi ve o benzersiz kültürel dokuyu yıkıp yeniden yapmak için milyarlar harcamak yerine; sadece çağın gerekliliklerini o dokuyu incitmeden entegre etmek.

​Toprağı betona boğup zenginleştiğini sanmak büyük bir yanılgıdır. Asıl ustalık; geçmişin o eşsiz ruhunu geleceğin konforuyla birleştirip, elimizde zaten var olan bu paha biçilemez hazineyi parlatmaktır. Gerçek refah tam da o köy meydanında filizlenecektir.