Bazı takımlar vardır; tabelada adları küçüktür ama yürekleri kocamandır.

Durankaya Belediyespor da onlardan biri…

Yıllardır Hakkâri amatör liginde, yoklukla, imkânsızlıkla, çoğu zaman görmezden gelinerek ama hiç vazgeçmeden mücadele eden bir belde takımı. Forma rengi değil belki ama direnci akılda kalır. Tribünü azdır belki ama inancı boldur.

Durankaya Belediyespor, her sezon “katılabilecek miyiz?” sorusuyla başlar lige; ama her sezon sahaya “biz buradayız” diyerek çıkar. 2024 sezonunda Hakkâri Ligi şampiyonu olarak bunun tesadüf olmadığını gösterdi.

Bölgesel Amatör Lig baraj maçında Zapspor’a elenmiş olabilir; ama kimse kusura bakmasın, o maç bir yenilgi değil, bir beldenin onur mücadelesiydi.

Bu sezon ise daha ligin başında güçlü aday Hakkâri FK’yı mağlup ederek rakiplerine net bir mesaj verdi:

“Bizi hafife almayın.”

Bu takımın hikâyesi sadece futbol değil.

Bu takımın hikâyesi üç kişinin omzunda taşınan bir belde sevdasıdır.

Kulüp Başkanı Ayhan Deniz,

Teknik sorumlu Erol Şıhanoğlu,

Yönetici İlyas Tanyürek…

Bu üç ismin hakkı gerçekten ödenmez. Forma, ulaşım, malzeme, moral… Kimin göreviyse, kimin umurunda değilse, onlar üstlenmiş. Bir beldenin adını en iyi şekilde temsil etmek için ceplerinden, zamanlarından, ailelerinden fedakârlık etmişler. Bugün Durankaya Belediyespor sahadaysa, bilin ki bu üç yüreğin emeğidir.

Ama burada tatlı bir sitemim var…

Bu yük üç kişiye ağır.

Durankaya Belediyespor yalnız bırakılmamalı.

Durankaya Beldesi’nin mutlaka bir futbol sahasına ihtiyacı var. Bu artık bir lüks değil, bir zorunluluktur. Belediye başkanı, beldenin ileri gelenleri, kanaat önderleri, esnafı… Bu takım hepimizin. Bu gençler hepimizin çocukları.

Sahiplenilirse ne olur biliyor musunuz?

Sadece şampiyonluk gelmez.

Umut gelir, özgüven gelir, gelecek gelir.

Durankaya Belediyespor belki her yıl şampiyon olmaz ama şundan emin olun:

Bu takım alkışı sonuna kadar hak ediyor.

Zor şartlarda, kısıtlı imkânlarla, tüm yaş kategorilerinde liglere katılan küçük bir beldenin büyük yürekli yöneticilerini, teknik heyetini ve futbolcularını ayakta alkışlamak gerekir.

Çünkü imkânsızlıklar içinde gelen her başarı,

Sahiplenilirse yarın daha güzel hikâyelere dönüşür.

Ve ben inanıyorum…

Dumankaya’nın hikâyesi daha yeni başlıyor.